Tinder

Het zijn of baby foto's.. groepsfoto's.. lichaamsdelen foto's.. huisdier foto's.. mannen met een baby op de foto ( beweren de oom te zijn).. mannen met een duckface foto.. mannen met hun vriendin op de foto (uhum...)Te mooie mannen Te lelijke mannen alles komt wel voorbij op tinder..
Daarom noemt iedereen het ook de welbekende vleeskeuring App.
90 % zit erop voor de fun om gewoon even snel te kunnen checken wat er allemaal op de markt is..
Nu zul je denken hoe weet je dit.. Okee,, ik zit er ook op.. en ik val ook binnen die 90%.. ik was gewoon nieuwsgierig.
Ik geef toe ben wellicht wat kritisch dus 9 van de 10 swipe ik naar links () en als ik wel een keer naar rechts swipe  () heb ik kans op een match..
Als je dan eenmaal een match heb kan je met elkaar chatten.. Maar zoals ik net zei is dat 90% hierop zit voor de fun, is er dus bijna niemand die een leuk gesprek met je aangaat, of dat is iets typisch mannen,, daar laat ik mij verder niet over uit..;)
En in die overige 10% ben ik ook wel van mening dat het soms echt wel iets leuks kan opleveren. Het is alleen zoeken naar een naald in de hooiberg...

Nederlands vs Engels

Wij Nederlanders spreken Nederlands. En mocht het zo zijn dat er toeristen ons mooie landje betreden zijn wij met ze alle bereid om ons aan te passen en een andere taal te spreken... ( niet dat veel andere landen dat doen) maar wij als Nederlanders doen dat dus wel.
Voor een baantje waar veel toeristen komen moet je geloof ik Engels,  Duits en nog een vreemde taal kunnen spreken,  maar goed.
Gisteravond zat ik dus heerlijk met een vriendin in een pizzeria in Den Haag centrum. Leuk tentje verder, totdat de serveerster naar ons toe komt en zegt:" Do you make a choise?" Ik dacht misschien zien wij erg Engels uit ofzo dus wij antwoorden gewoon in Nederlands:" Nee, we weten het nog niet." zegt ze terug: "Sorry?" 
Nou toen brak me klomp ( op ze Hollands gezegd)... moet ik moeilijk gaan doen om me in een andere taal verstaanbaar te maken. Ik dacht Huh zijn we iets te ver doorgereden dat we in Engeland zijn beland.. Nee we zaten dus echt in Den Haag.
Ditzelfde had ik dus ook al een keer in een kledingwinkel in Amsterdam. Vraag ik of ze ook nog een ander maat hebben, krijg ik ook weer naar me hoofd: " sorry i don't understand."
Dalijk spreken we in Nederland geen Nederlands meer maar Engels.. 
Toch maar even een keer een extra cursus Engels gaan volgen om me hier in Nederland verstaanbaar te maken...

Vakantie

De vakantieperiode is weer in volle gang en mensen gaan volop de zon opzoeken in een heerlijk tropisch oord. Dat was ik dus ook van plan, maar omdat mijn paspoort afliep moest ik die eerst even laten verlengen anders kwam ik het land niet eens uit. Ik had netjes een afspraak gemaakt bij de gemeente Den Haag. Tegenwoordig is het trouwens zo dat je bij sommige gemeentes, vingerafdrukken moet afnemen voor je paspoort. 
De mevrouw achter de balie vraagt vervolgens: " Ja dan mag je, je linker wijsvinger op dat plaatje leggen" uuhm waar ik vervolgens heel droog op zeg, Die heb ik niet . Nou kortom zowel de vrouw als de computer waren op dat moment even van slag. Ze kon dus niet aangegeven dat ik die niet had en verder gaan met mijn rechter,, dan denk ik gelijk zullen toch wel meer mensen zijn die maar 1 hand hebben, maar goed schijnbaar niet, na veel overleg met collega's kwam ze tot de conclusie dat ik dan maar 4 vingers moest geven van me rechterhand... nou gelukkig heb ik die wel 
Paspoort in the pocket.. en hup naar het vliegveld,, na uren in de rij bij de incheckbalie en bij de douane gestaan te hebben mogen we eindelijk boarden.. Ik kom er in het vliegtuig achter dat ik een plaats heb bemachtigd bij de nooduitgang. We krijgen nog een instructie van de stewardess, dat mocht er wat gebeuren ik de deur zou moeten openen, nja ik denk prima ik zit met mijn rechterhand bij de deur komt goed. Zoals wordt aangegeven in de veiligheidinstructies wordt het ook afgebeeld met 1 hand. 
Vervolgens stijgen we op en zijn we inmiddels 6 uur verder en gaat de piloot de daling inzetten. Komt de stewardess aanlopen en vraagt aan mij of ik op een andere plek zou willen gaan zitten, omdat ze net pas doorhadden dat ik 1 hand heb en daar dus helemaal niet mag zitten... Ik denk zo daar kom je lekker snel achter, had er in die 6 uur al wat kunnen gebeuren mja,, ik dacht luister maar en doe wel gewoon wat mevrouw mij vraagt,, en vervolgens zegt ze:" ja dan wisselen jullie even met deze 2 grote mannen." Dus die mannen nemen vervolgens plaats bij de nooduitgang en het enige wat door mij heen ging was: oweej als die grote kerels straks die nooddeur niet open krijgen dan word ik gek!,, Nou zaten we dan voor een half uurtje helemaal verplaatst pff..
Uiteindelijk landde we netjes op Philadelphia en daar begon weer de ellende. Als je Amerika binnen komt moeten er vingerafdrukken genomen worden.. Ik dacht neee he niet weer. Dus ik kom bij het loketje waar daarvoor eerst al een hond aan je gesnuffeld hebt, bij de zeer vrolijke Amerikaanse meneer uhum , hij kijkt niet eens en zegt:" left finger" waar ik vervolgens natuurlijk op zeg dat ik die niet heb, toen moest die wel kijken zegt hij: dan rechts. Dus ik geef mijn wijsvinger, middelvinger, ringvinger en mijn pink. Nou is het zo als je het land weer uit wil moet je weer je vingerafdrukken geven. Pff ik dacht dat ik gek werd. Zegt die mevrouw daar bij het loketje ja geef maar je duim, wijsvinger, middelvinger en ringvinger. Op de heenweg gaf ik andere vingers haha maar goed ik mocht toch het land uit. Maar waar slaan die vingerafdrukken dan op als ze niet eens overeen komen met de heenreis maar goed…
Nu maar een land kiezen waar ik geen vingerafdrukken hoef te geven.. kan geen vingerafdruk meer zien;)

Dating fase

In mijn leven loopt opzich alles op rolletjes, scholen afgerond, doe nu een leuke studie en heb sindskort ook een leuk baantje. Het enige wat in mijn leven op een dood spoor loopt is mijn liefdesleven... 

Tijdens de middelbare school zou je je eerste vriendje moeten hebben, maar wat willen die jongens op die leeftijd: Een barbiepop met alles erop en er aan..nu ben ik misschien wel die barbiepop maar niet alles zit erop en aan. Je kan niet bij je vrienden aankomen met een halve barbiepop... 
Maar goed het internetdaten wordt steeds minder een taboe en ik dacht laat ik dat ook is proberen,, ik ontmoette een jongen en we waren lekker aan het kletsen op de chat. Na een tijdje vertelde hij dat hij zijn ouders al jong was verloren en dat hij daar wel een bagage aan had over gehouden. Toen dacht ik als we toch zo openhartig zijn naar elkaar vertel ik ook maar dat ik mijn linker onderarm mis. Wat zegt hij vervolgens, dat hij mijn bagage daar echt niet bij kon hebben, want hij had het al zwaar genoeg met zichzelf. Mijn enige bagage is mijn 20 kg als ik op vakantie ga! Ik zeg 1 keer dat ik iets mis en verder hoor je er mij niet over hoor .

 Toch maar weer gewoon de clubs in om leuke mannen te ontmoeten. In een club in Rotterdam liep ik langs de bar om een lekker drankje te gaan halen, tot dat een van die jongens op een barkruk mijn linker bovenarm beet pakte en langzaam naar beneden wilde glijden om mijn hand te pakken..
Je had zijn kop moeten zien toen mijn arm halverwege ophield, haha Jaa raak me dan ook niet aan sukkel..

De Prothese

Op deze foto zie je wat geks, ik heb hier namelijk 2 armen. Maar dit is natuurlijk een prothese, want zoals iedereen wel inmiddels weet is dat ik natuurlijk geboren ben met maar 1 arm. Nu zul je je afvragen, waarom heb je die nu niet? Dat zal ik even uitleggen. Die prothese is leuk voor het eerste zicht, maar voor mij is het niet heel handig, ik voel er niks mee, dus het gebeurde dan ook geregeld dat ik met die prothese alles van tafel stootte, hoppa weer een glas, oeps.. Daarnaast weegt zo'n kunststof prothese ook nog wel wat, wat ik ook niet gewend ben om de hele dag mee te dragen. En ook met spelen was het niet echt een succes ik deed 'm gewoon even af met spelen, zo deed ik dat ook een keer in de wachtkamer bij de dokter, plop prothese af en spelen, toen zag je wel even geschrikte gezichten in die wachtkamer! 

Het is misschien voor de mensen die gewoon 2 handen hebben, beetje te vergelijken als je om allebei de handen een want/handschoen aan zou trekken en dan iets te willen pakken, ik denk dat je dan ook je want/ handschoen ook uit doet toch??!

Ook houd ik van zon, zee strand en huppel ik graag rond in mijn bikini, om dan een prothese te dragen heeft ook niet veel zin, er zijn een aantal nadelen met een prothese op het strand: 1. Je ziet wel duidelijk het verschil, scheiding tussen de echte arm en de prothese 2. Is dat de prothese niet mee kleurt heb je een duo penotti arm, boven arm bruin, onderarm blijft prothese huidskleur. 3. En met zwemmen ben ik een beetje bang dat die vol water loopt haha weegt die ineens 5 kg en verzuip ik. 

Nee denk niet dat een prothese voor mij is weggelegd...

Kromme dingen

Ik ben een leuke dame van 26 jaar, maar zo nu en dan kom je erachter dat er in het leven soms kromme  dingen gebeuren. 

Zo mis ik natuurlijk mijn linker onderarm. Er zijn mensen op deze wereld die denken als je een deel van je lichaam mist, dat je in je bovenkamer ook een stukje mist. Ik weet niet wie dat heeft verzonnen maar goed mensen denken vaak een beetje krom. Nu heb ik soms wel een steekje los in mijn bovenkamer, maar dat noem ik eerder prettig gestoord... En heeft verder niks met mijn arm te maken, maar zo ben ik gewoon, tja daar kan ik dan verder niks aan veranderen.

Het volgende is ook een beetje vreemd. Er zijn weleens familieleden van mij die kopen soms is wat bij een groot woon warenhuis langs de A13, met hele grote gele letters, de IKEA. Een leuk kastje of tafeltje, maar dat moet dan wel even in elkaar gezet worden. Dan gaan ze mij om hulp vragen om dat kastje of tafeltje in elkaar te zetten. Tja is toch vervelend als je geboren wordt met 2 linkerhanden, dan met 1 goede rechterhand. Ik heb dan gelukkig het inzicht en de handigheid om gewoon zo'n tafeltje of kastje in elkaar te zetten. Toch handig zo'n klusser met 1 hand in de familie,,

Het lastige is soms dat mensen het vaak niet eens in een keer zien, dat ik wat mis. Ze verwachten het niet, het is ook niet iets wat je dagelijks ziet natuurlijk. Zo kwam ik dus in mijn nieuwe klas, sommige klasgenootjes zagen het meteen en vroegen hoe dat kwam. Er was er een in mijn klas die kwam er pas na een paar dagen achter. Waarop hij zei: " Had je dat 3 dagen geleden ook al!" Haha ik moest daar best hard om lachen, waarop ik zei: " Uhm dit heb ik al 26 jaar ". Het is misschien wat direct, maar heb het liever zo, dan dat ze me alleen maar aanstaren...

Zoektocht naar werk..

Ik ben een leuke dame van 25 die er graag fashionable uit wil zien. Daarom besloot ik maar is te gaan solliciteren in een leuke kledingwinkel. De vrouw van die winkel was ervan overtuigd dat ik de kleding niet zou kunnen opvouwen! Hoe denkt die vrouw dan hoe mijn kleding thuis ligt,, gewoon in mijn kast gegooid....?!

Tweede poging, solliciteer dan maar op totaal iets anders "postsorteerder"  ik denk kan mij het schelen heb ik wat te doen. Nou was het maar zo'n feest, aan de volgende eisen moet je voldoen om " postsorteerder" te worden. Komtie: je moet rechtshandig zijn ( ik dacht heb ik even mazzel die heb ik;)), je moet min.165 zijn ( ben ik ook precies), geen kleurenblindheid hebben ( zie alles prima), ik denk kat in het bakkie ik heb alles! Maar nee je moest zware post zakken tillen en volgens hun ging dat niet werken met 1 hand. Ik denk dat in mijn hele rechter arm meer kracht heb zitten dan in jou 2 armen maar goed. 

Derde poging, via het uitzendbureau. Vacature als data typiste ik denk leuk gaan we doen! Kom ik bij het uitzendbureau slaat dat meisje bijna achterover en zegt Oww hebben we jou voor die functie geplaatst? Ik zo jaa...... Wat is het probleem?? Ik type gewoon met 1,5 arm. Haar reactie: Ow echt waar, wat knap! Even voor de duidelijkheid, ik ben zo geboren en opgegroeid met computers denk ze dan dat ik anno 2014 nog een uur doe over 1 zin,, hell no!;)

Het begin

Even terug in de tijd. Ik werd geboren op 30 januari 1988. Toen de tijd was het nog niet zo dat er allerlei echo's werden gemaakt om te kijken of alles goed is met het kindje. Bij mijn moeder dus ook niet. De gynaecoloog zei tegen mijn moeder dat ik zeker 8 pond zou zijn en dat alles erop en eraan zou zitten. Vond me moeder al knap dat ze dat kon zien door die buik. Maar goed 30 januari kwam ik ter wereld, ik woog nog geen 4 pond en miste een arm,, goed gedaan gynaecoloog! Ontwikkelde mij daarna verder prima. Paar maanden oud, ik lag
in het wippertje en kreeg het zelfs voor elkaar om een baby speeltje kapot te trekken. Volgens de vrouw van de babywinkel kon dat niet kapot. Ze sloeg daarom ook bijna achterover toen me ouders zeiden dat ik ook nog is maar 1 hand had,,;)
De laatste tijd hoor je ook veel over pesten. Ik moet eerlijk zeggen ben nooit echt gepest. Ik probeerde het respect beetje af te dwingen, door in groep 2 gewoon al mijn A en B zwemdiploma binnen te slepen, mijn veter strik diploma binnen no time te behalen ( nu zie ik mensen naar het beeldscherm kijken van: Huh veter strikken ? Ja mensen dat kan ik ook;) )en met gym gewoon alles beter te doen dan de rest met 2 armen,, tjaa Thats me..

Voor- en Nadelen

Ik ben een leuke dame van 25 die er wel van houdt om er verzorgd uit te zien. Daarom laat ik ook mijn nagels doen bij een nagelstyliste. Ik krijg wel is de vraag van mensen of ik dan ook de helft betaal: Wat denk jezelf? heb maar 5 vingers ipv 10 dus tuurlijk betaal ik de helft... 

Maar ik moet zeggen dat dit niet met alles op gaat. Zo komen de koude winterdagen er weer aan en heb ik handschoenen nodig. Je raad het al die zitten altijd per 2 verpakt. Heb het wellis geprobeerd bij de kassa om ze voor de helft te krijgen, maar helaas dat werkte dan weer niet... Dus wie heeft er een linker handschoen nodig? Let me know.. 

Nou ben ik een vrij rustig en lief meisje maar toch zou ik wel eens iets extreems willen doen. En dan denk ik aan bijv die handschoenen te stelen uit een winkel of even aan de noodrem van een trein trekken,maar dan wel gepakt worden door de politie. Nu zal je denken Waarom? ik zou die gezichten van die agenten weleens willen zien die mij in de handboeien moeten slaan...ben toch benieuwd hoe ze dat gaan aanpakken..

De beperkte BN'er

Ik ben een leuke dame van 25 en sta vol glorie in het leven en beleef zo af en toe de beleving van een Bekende Nederlander. Op straat kijken mensen naar mij, wijzen ze naar mij en fluisteren ze achter mijn rug om over mij. Het enige beperkte aan mijn BN'er schap is dat ik geen Bekende Nederlander ben en ze ook niet om een foto of handtekening vragen. Ik ben dan ook een leuke dame van 25 die alleen haar linker onderarm mist, maar beleef hiermee wel het gevoel en herkenbaarheden van een Bekende Nederlander. Is toch best grappig.

En vooral kinderen doen het leuk die schreeuwen gewoon door de supermarkt: kijk mama dat meisje heeft 1 arm. En de reactie van die ouders: Nouu niet wijzen en gewoon doorlopen. Geniaal alsof ik ook iets aan mijn oren mankeer. Maar goed wie weet word ik ooit een echte BN'er, ben ik alvast wat voorbereid. Alleen moet ik dan nog even oefenen voor een leuke handtekening..