Ik ben een leuke dame van 25 en sta vol glorie in het leven en beleef zo af en toe de beleving van een Bekende Nederlander. Op straat kijken mensen naar mij, wijzen ze naar mij en fluisteren ze achter mijn rug om over mij. Het enige beperkte aan mijn BN'er schap is dat ik geen Bekende Nederlander ben en ze ook niet om een foto of handtekening vragen. Ik ben dan ook een leuke dame van 25 die alleen haar linker onderarm mist, maar beleef hiermee wel het gevoel en herkenbaarheden van een Bekende Nederlander. Is toch best grappig.
En vooral kinderen doen het leuk die schreeuwen gewoon door de supermarkt: kijk mama dat meisje heeft 1 arm. En de reactie van die ouders: Nouu niet wijzen en gewoon doorlopen. Geniaal alsof ik ook iets aan mijn oren mankeer. Maar goed wie weet word ik ooit een echte BN'er, ben ik alvast wat voorbereid. Alleen moet ik dan nog even oefenen voor een leuke handtekening..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten