Het begin

Even terug in de tijd. Ik werd geboren op 30 januari 1988. Toen de tijd was het nog niet zo dat er allerlei echo's werden gemaakt om te kijken of alles goed is met het kindje. Bij mijn moeder dus ook niet. De gynaecoloog zei tegen mijn moeder dat ik zeker 8 pond zou zijn en dat alles erop en eraan zou zitten. Vond me moeder al knap dat ze dat kon zien door die buik. Maar goed 30 januari kwam ik ter wereld, ik woog nog geen 4 pond en miste een arm,, goed gedaan gynaecoloog! Ontwikkelde mij daarna verder prima. Paar maanden oud, ik lag
in het wippertje en kreeg het zelfs voor elkaar om een baby speeltje kapot te trekken. Volgens de vrouw van de babywinkel kon dat niet kapot. Ze sloeg daarom ook bijna achterover toen me ouders zeiden dat ik ook nog is maar 1 hand had,,;)
De laatste tijd hoor je ook veel over pesten. Ik moet eerlijk zeggen ben nooit echt gepest. Ik probeerde het respect beetje af te dwingen, door in groep 2 gewoon al mijn A en B zwemdiploma binnen te slepen, mijn veter strik diploma binnen no time te behalen ( nu zie ik mensen naar het beeldscherm kijken van: Huh veter strikken ? Ja mensen dat kan ik ook;) )en met gym gewoon alles beter te doen dan de rest met 2 armen,, tjaa Thats me..

Voor- en Nadelen

Ik ben een leuke dame van 25 die er wel van houdt om er verzorgd uit te zien. Daarom laat ik ook mijn nagels doen bij een nagelstyliste. Ik krijg wel is de vraag van mensen of ik dan ook de helft betaal: Wat denk jezelf? heb maar 5 vingers ipv 10 dus tuurlijk betaal ik de helft... 

Maar ik moet zeggen dat dit niet met alles op gaat. Zo komen de koude winterdagen er weer aan en heb ik handschoenen nodig. Je raad het al die zitten altijd per 2 verpakt. Heb het wellis geprobeerd bij de kassa om ze voor de helft te krijgen, maar helaas dat werkte dan weer niet... Dus wie heeft er een linker handschoen nodig? Let me know.. 

Nou ben ik een vrij rustig en lief meisje maar toch zou ik wel eens iets extreems willen doen. En dan denk ik aan bijv die handschoenen te stelen uit een winkel of even aan de noodrem van een trein trekken,maar dan wel gepakt worden door de politie. Nu zal je denken Waarom? ik zou die gezichten van die agenten weleens willen zien die mij in de handboeien moeten slaan...ben toch benieuwd hoe ze dat gaan aanpakken..

De beperkte BN'er

Ik ben een leuke dame van 25 en sta vol glorie in het leven en beleef zo af en toe de beleving van een Bekende Nederlander. Op straat kijken mensen naar mij, wijzen ze naar mij en fluisteren ze achter mijn rug om over mij. Het enige beperkte aan mijn BN'er schap is dat ik geen Bekende Nederlander ben en ze ook niet om een foto of handtekening vragen. Ik ben dan ook een leuke dame van 25 die alleen haar linker onderarm mist, maar beleef hiermee wel het gevoel en herkenbaarheden van een Bekende Nederlander. Is toch best grappig.

En vooral kinderen doen het leuk die schreeuwen gewoon door de supermarkt: kijk mama dat meisje heeft 1 arm. En de reactie van die ouders: Nouu niet wijzen en gewoon doorlopen. Geniaal alsof ik ook iets aan mijn oren mankeer. Maar goed wie weet word ik ooit een echte BN'er, ben ik alvast wat voorbereid. Alleen moet ik dan nog even oefenen voor een leuke handtekening..